معلوم نیست این صدا و سیمای جمهوری اسلامی چشه! چند روز پیش در اخبار، نوریزاده رو نشون داد که در حال تحلیل این بود که موصاد و سیا در زمان طاغوت نفوذ زیادی در ایران داشتند، نمی‌خواهم در آن مورد چیزی بنویسم؛ منظور من فقط نشان دادن نوریزاده از رسانه‌ی به اصطلاح ملی است.

ایشون را در زمان‌های مختلف در برنامه‌هایی نظیر پوچ در پوچ دیده می‌شدند، و او را هم ردیف افرادی مانند بهروز صورسرافیل قرار می‌دادند که جز فحاشی حرفی برای گفتن نداشت. می‌خواهم این را بگویم که صدا و سیما هم در جاهایی به تجربیات فرهیختگانی از جمله نوریزاده احتیاج دارد تا نشان دهد که؛ ببینید حتا عناصر وابسته نیز در جاهایی با ما هم عقیده اند و بر این اساس برداشت‌های مورد نظرش را به مردم تحمیل کند.

نظر شما چیست؟

 در چند روزی که من نه‌بودم اتفاق‌های زیادی افتاده است که از مهمترین آن‌ها می‌توان به مسافرت جنجال برانگیزِ پرزیدنتمان به نیو یورک و سخن‌هایی که ایشان در مورد زنان، همجنس باز‌ها (به قول خودش)، آزادی کامل در ایران و… اشاره کرد.

البته من در مورد این مباحث اطلاعات و علم کافی ندارم ولی نظر خودم را می‌گویم و اگر این هدفم (بیان نظراتم در مورد مسایل مختلف) نبود شاید این وبلاگ را باز نمی‌کردم؛ نظر من در مورد سخن‌هایی که پرزیدنت احمدی‌نژاد ایراد فرمودند این است که واقعن تا کِی دروغ، تا کِی تزویر، تا کِی ناسزا شنیدن از بولینجر و…
شما چه فکر می‌کنید؟

امروز 11 سپتامبر است.
رخدادی که هرگز از ذهن جهانیان پاک نه‌خواهد شد.

جناب احمدی نژاد اینه؛ که سومین کشور عضو ٱپک رو به جیره‌بندی بنزین کنه؛ نه می‌خوام بدونم اینه!

پ.ن: شاید هم اینه و ما نمی‌دونیم.

شاید امروز یخ بین دو کشور ایران و امریکا پس از 27 سال باز شود. آقایان کشور ما با این هدف سر مذاکره می‌روند که وظایف ایشان را گوش‌زد کرده و باعث طرقی ترقی روز افزون عراق شوند.
مشروط بر این‌که ایشان با این هدف سر مذاکره آمده‌اند که با شیطان هم در مواقع لزوم می‌شود مذاکره کرد.

پ.ن: یه نگاهی به متن بندازی غلط‌های قیلطری رو به من بگویید تا اول کاری جوون مرگ نشویم.